Tol op de Franse Autoroute

Toltarieven in Frankrijk: welke tariefgroep?

istock_60484894_medium_am-c

Op facebook circuleert een filmpje van een website genaamd Tips & Ideetjes over de berekening van een te hoog tarief bij de tolpoortjes van de Franse tolwegen. We zien een man met mooi getatoeëerde armen in een busje, die de Franse tolwegen de ‘grootste criminele organisatie van Frankrijk’ noemt. Ze delen volgens hem vakantiegangers met campers consequent in een te hoge tariefgroep in. De statements in het filmpje zijn echter zeer tendentieus. Mogelijk rijdt de man in een camper met een hoogte die net onder, op of ietsje boven de 3 meter is. We kunnen dat niet zien, maar we zien wel dat hij wordt heringedeeld in tariefgroep 2. Volgens hem moet je als zuinige en niemand vertrouwende Nederlander altijd op de rode knop drukken en roepen dat de prijs te hoog is. Die wordt dan meteen gecorrigeerd en zo verdien je tientallen euro’s.
Lariekoek, zoals je zoveel op internet en sociale media tegenkomt… Maar, kijk eerst even naar het filmpje!

Tijdens de tientallen reizen door Frankrijk, die we als aanloop naar het begin van onze routes over de tolwegen hebben gereden, hebben we gezien dat we consequent in tariefgroep 2 worden ingedeeld. Voor onze camper klopt dat. Toch willen we al onze volgers en vrienden aanraden om van tevoren goed na te gaan in welke tariefgroep je valt. Op anwb.nl wordt dat kort en krachtig uitgelegd. Kan niet missen. En heb je het gevoel dat de getoonde tariefgroep of het bedrag voor jou niet klopt, druk dan op die rode knop en vraag om een correctie (waarschijnlijk uitsluitend in het Frans mogelijk).
Hieronder nemen we de uitleg van de tariefgroepen, zoals die op anwb.nl staat voor het gemak letterlijk over.

Klasse 1

  • Auto’s, busjes, campers of bestelwagens zonder en met aanhanger waarbij het hoogste punt van het voertuig of de combinatie maximaal 2 meter mag bedragen, gemeten vanaf de grond (antenne, skibox, dakkoffer of imperiaal met fietsen, surfplanken of boot niet meegerekend).

Klasse 2

  • Auto’s, busjes, campers of bestelwagens zonder en met aanhanger waarbij het hoogste punt van het voertuig of de combinatie meer dan 2 meter, maar maximaal 3 meter mag bedragen, gemeten vanaf de grond (antenne, skibox, dakkoffer of imperiaal met fietsen, surfplanken of boot niet meegerekend).

Klasse 3

  • Campers, bussen en bedrijfsvoertuigen op 2 assen met een hoogte van meer dan 3 meter of een maximaal toegestaan gewicht (te vinden op het kenteken) van meer dan 3500 kg.

Klasse 4

  • Voertuigen op 3 assen of meer, met een hoogte van meer dan 3 meter of met een maximaal toegestaan gewicht van het (trekkend) voertuig (te vinden op het kenteken) van meer dan 3500 kg.
  • Voertuigcombinaties met een hoogte van meer dan 3 meter.
  • Voertuigcombinaties waarvan het trekkend voertuig een maximaal toegestaan gewicht heeft (te vinden op het kenteken) van meer dan 3500 kg.
  • Voor de tarieven zie autoroutes.fr/

Overigens staat op anwb.nl verrassend veel goede informatie voor camperaars en bovendien worden onze gidsen bij alle ANWB-winkels en via anwb.nl verkocht.

PS. 19/6/2016: Reacties op onze Facebookpagina laten zien dat het inderdaad vaker voorkomt.

 

Startpunt van de Italiaanse Grand Tour

Verona: stad van Shakespeare en Verdi

Het is een van de vele prachtsteden van Noord-Italië. Maar Verona heeft iets extra’s te bieden, waarmee de stad boven aan de lijstjes staat van plaatsen die je gezien moet hebben. Tenminste, als je een beetje liefhebber bent van cultuur.

PonteRomana_stadsbeeld

Veel pluspunten voor Verona

Wij begonnen onze Grand Tour naar Venetië, Florence en Rome in deze stad en het was wat je noemt een eye-opener. Allereerst omdat Verona heel dicht bij het beroemdste aller Italiaanse meren, het Gardameer, bleek te liggen. Je kunt ervan zeggen wat je wilt, maar mooi is het er zeker. Althans buiten het seizoen, maar dat geldt voor bijna alle beroemde meren en plaatsen in Italië. Het tweede pluspunt was de uitstekende camperplaats aan de rand van de oude stad. Ideaal gelegen! En de derde grote attractie: de hele binnenstad is zeer relaxed te voet te bezoeken, van het Castelvecchio aan de rivier de Adige, tot de beroemde Arena aan het weidse Piazza Brá.

Stad van Romeo en Julia

Verona afficheert zich graag als de Shakespeare-stad, waar zich het beroemde verhaal van Romeo en Julia afspeelt. Op weg naar de Arena komen we een in een muur aangebracht sculptuur van de Grote Engelse Bard tegen met een wrange strophe uit het toneelstuk over de Capulets en de Montagues, waarin een wereld buiten de muren van Verona wordt afgeschilderd als vagevuur, marteling, de hel zelve…
Gelukkig wordt de soep niet zo heet gegeten in het huidige Italië en al zeker niet in Verona. Want op het Piazza Brá bij de Arena, kan je heerlijk eten en drinken en even verderop kan je zelfs de borst van Julia vasthouden. Het is een populair tijdverdrijf op een binnenpleintje dat door de plaatselijke VVV is gepromoveerd tot DE plek waar Julia op haar balkon de liefdesverklaringen van Romeo aanhoorde.

BijJulia

ShakespeareBeeldEnGedicht

De Arena van Verona: een zomer vol opera

De allermooiste plek van Verona, nog boven de uitzichtpunten op de Adige, de kathedraal, het Castelvecchio en andere historische plekken, is de beroemde Arena. Ondanks de afgebrokkelde muren van de de tweede ring is dit een van de allermooiste operazalen ter wereld. De akoestiek is verbluffend. Grote opera’s van Verdi en Puccini zijn op alle niveaus woordelijke te volgen. Elke zomer weer worden hier grootse uitvoeringen gegeven van de Aïda, Rigoletto en Madama Butterfly. De kaarten zijn snel uitverkocht, maar dank zij de moderne techniek (via http://www.arena.it/arena/en) zijn er wellicht nog kaarten voor de voorstellingen van 2017 te boeken. HOudt dan vooral 21 juli in de gaten, wanneer Placido Domingo er optreedt (je weet wel: de laatste van de drie grote tenoren).

Arena_LB

En lukt het niet om kaarten te boeken, of ligt de belangstelling op een ander vlak, dan nog blijft Verona een prachtig startpunt van de Grand Tour naar Rome, zoals we die beschreven in onze gids: Met de camper door Italië.
Kijk op http://www.camperroutes.nl/routes/camperroutes-italie/met-de-camper-door-italie/

Een bijna religieuze ervaring in Italië

Passie voor Assisi

De afgelopen weken stond religie weer centraal in Nederland. Terwijl jongere mensen vaak helemaal niet weten waar het Paasfeest voor staat, konden liefhebbers van Bach in tientallen steden in Nederland een uitvoering van de Matthäus Passion bijwonen. Het lijdensverhaal in optima forma. Voor de minder klassiek georiënteerden biedt de EO al jaren een TV-uitvoering van The Passion. Meer dan 3 miljoen mensen gaan er speciaal voor zitten.

Assisi_Franciscuskerk

Rond de paasdagen word ik me weer even bewust van mijn katholieke opvoeding. Herinneringen aan de paastijd komen bovendrijven. Palmzondag, de gezongen hoogmissen, de paaswake en het middernachtelijke ontbijt erna met de hele familie. Die indrukken hebben zich voor altijd in mijn brein genesteld.
Waarschijnlijk is dat de reden dat we tijdens onze reizen bijna altijd kerken bekijken. Soms zijn het simpele kapelletjes of een oud plaatselijk kerkje van nog geen honderd jaar oud. Maar heel vaak zijn het grootse monumenten.
De grootste indruk maakte de kerk van Sint Franciscus in Assisi, een van de allermooiste die we onderweg ooit zagen. Assisi zelf is al een meesterwerk van middeleeuwse bouwkunst, met z’n zware crèmekleurige muren en gebouwen. Maar de Sint Franciscuskerk is het pièce de résistance, de plek waar iedereen wil zijn.

Assisi_FranciscusOnderkerk_Apsis

Verheffing van het volk

De kerk bestaat uit twee delen. Een benedenkerk voor het gewone volk en een bovenkerk voor de elite. In de donkere ruimten van de benedenkerk zijn alle wanden, pilaren en koepels volledig beschilderd met fresco’s die het leven van heiligen en taferelen uit het oude testament uitbeelden. Dit ‘ter verheffing van het volk’. In de veel lichtere bovenkerk is het leven van Franciscus uitgebeeld in 28 fresco’s, die aan Giotto worden toegeschreven. Het koepeldak is felblauw geschilderd en voorzien van fonkelende sterren. Je krijgt er een voorproefje van het hiernamaals. In 1997 werd de kerk deels verwoest door een zware aardbeving. Inmiddels is het restauratiewerk afgerond, is alle schade hersteld en zijn ook de fresco´s in hun oude luister hersteld.

De aardse geneugten van de Italiaanse keuken

Later op onze reis door Toscane en Umbrië zien we uitzonderlijk mooie kerken, die in de tijd van de renaissance en de barok door grote kunstenaars zijn gebouwd en gedecoreerd. De kathedralen van Orvieto, Siena en Florence en zelfs die van Pisa maken een verpletterende indruk. Maar het bezoek aan die ene kerk in Assisi ondergingen we als een bijna religieuze ervaring.
Stiekem bedacht ik, heel even, dat ik waarschijnlijk nooit van m’n geloof zou zijn afgevallen als ik hier was geboren en getogen. Hoewel… de aardse geneugten van de Italiaanse keuken, zoals op dat prachtige uitzichtterras van restaurant Metastasio, of in het familierestaurant van Camping Fontemaggio, zouden misschien toch de overhand hebben gekregen.

De gids ‘Met de CAMPER door Italië, Toscane en Umbrië” is inmiddels in een geheel bijgewerkte versie verkrijgbaar bij Camperroutes.nl 

EEN NIEUWE GIDS IN DE MAAK (2)

Portugal van Noord tot Zuid

In het tweede deel van deze serie geef ik een kijkje achter de schermen van het productieproces van onze nieuwe gids. Hij vordert gestaag en de bedoeling is dat we voor eind maart alles compleet hebben, zodat de bestanden naar de drukker kunnen worden ge-upload.

Een blik achter de schermen (2)

De stapels documentatie, die we tijdens zo’n reis van ca. 7 weken verzamelen, vullen zeker twee supermarkttassen. Onderweg heeft Loes de belangrijkste zaken bijgehouden in een klapper, die per dag een globaal beeld van onze route geeft. Beschrijvingen van campings en camperplaatsen maakt ze ter plaatse, terwijl ik met de camera rond ga. Ikzelf heb altijd een aantal notitieboekjes bij me. Kleintjes voor tijdens bezoekjes aan kerken, musea en paleizen. En wat grotere voor de uitwerking in de camper.

En dan begint het echte werk. Thuis organiseren we alles op regio en op plaats, voordat ik kan gaan schrijven. Daarna maken we een globale indeling voor het boek en dan kan ik eindelijk los gaan. Door alle aantekeningen en documentatie per hoofdstuk nog eens door te lopen, gaan alle beelden weer leven in m’n hoofd.
In de film Amadeus zegt Mozart het heel beeldend: “it’s all in the noodle… the rest is scribble, scribble bibbel..!”

Niet teveel er omheen kletsen…

Soms is een onderwerp minder inspirerend en heb ik de neiging een beetje er omheen te kletsen. Bij het herlezen sneuvelen dan vaak hele passages en moet ik echt aan de bak om de interessante zaken op te diepen. Gelukkig hebben we daar tegenwoordig internet voor en met een beetje slim zoeken vind je altijd wel iets leuks. Soms wordt een saai hoofdstuk op die manier ineens veel leuker. De uitgangspunten bij het schrijven van een artikel moet altijd zijn: kort en bondig, liever met de deur in huis vallen dan lange inleidingen maken en alle persoonlijke zaken weglaten.
Zodra een hoofdstuk af is, leest Loes het helemaal door en mag ik haar kritische kanttekeningen gaan verwerken. We hebben lang samengewerkt op de redactie van de Kampeer & Caravankampioen, dus we weten precies wat we in dit opzicht aan elkaar hebben. Je kan wel zeggen dat we een geolied team zijn!

Zodra een hoofdstuk helemaal klaar is, met inleiding en alle belangrijke gegevens eromheen, gaat Loes aan de slag met Indesign, het vormgevingsprogramma, en komt de gids langzaam maar zeker tot leven, zoals je aan de screenprints hierboven kunt zien.
We vinden het nog altijd ontzettend leuk werk en hopen er nog lang mee door te kunnen gaan.
Volgende week wil ik iets meer vertellen over de vormgeving en hoe die tot stand is gekomen in nauwe samenwerking met ons designbureau.

Een nieuwe gids in de maak

Portugal  van Noord tot Zuid

Begin oktober kwamen we terug van een lange reis door Portugal. Wanneer je bijna 8 weken weg bent geweest ligt er een hoop werk op je te wachten. Bijvoorbeeld: de tuin winterklaar maken. Ook al hebben we een flinke lap grond rondom ons huis, we proberen de tuin toch altijd zelf te onderhouden. Gewoon omdat we het leuk vinden. Daarnaast hebben we nog aardig wat werk voor ons bedrijfje. Dus voordat we toekomen aan het schrijven van de nieuwe gids, gaan er zomaar twee maanden overheen.

Een blik achter de schermen (1)

Nu ik ruim 2 maanden bezig ben met de productie van de nieuwe reisgids, lijkt het me leuk om eens kort te vertellen wat er allemaal bij komt kijken. Niet iedereen heeft op redacties gewerkt, teksten geredigeerd, foto’s bewerkt en zo, hoewel velen er een aardig idee van zullen hebben hoe het eraan toegaat. Ikzelf ben begonnen in 1968, op de PR-afdeling van een bedrijf dat helaas niet meer bestaat: Fokker Vliegtuigbouw. In die tijd had je nog loodzetsel, letterbakken, cliché’s en zo. OMG zo oud ben ik al…

De fotografie

Tegenwoordig gaat het allemaal iets makkelijker. Neem nou de fotografie. Je ziet het resultaat meteen en kunt het eventueel nog een keertje overdoen. Na een paar dagen moet je dan wel direct een selectie maken, anders kom je aan het eind van de reis om in de afbeeldingen. We doen dat gezellig ’s avonds in de camper, die tijdens zo’n reis er meer uitziet als een kantoor dan als een mobiele woning. Terwijl Loes de aantekeningen verwerkt en de rekeningen administreert, maak ik in Photoshop Lightroom een voorselectie en gooi de echte rommel weg. Die voorselectie is vrij grof, want pas thuis kan ik op m’n grote grafische scherm zien, wat er echt bruikbaar is.
Kort en goed, tussen half december en half januari heb ik zo’n 3.000 foto’s bekeken, waarvan er ruim 350 overbleven, die door de Photoshop-mangel zijn gehaald. Omdat ik alles in RAW fotografeer, kan en moet elke foto worden bewerkt. Het gaat er daarbij om een zo hoog mogelijke kwaliteit voor de druk te realiseren.
Elke foto wordt bovendien in hoge resolutie (300 dpi) voor het drukwerk en lage resolutie (96 dpi) voor webtoepassingen opgeslagen.

De drie foto’s hierboven zijn het topje van de ijsberg. De mooiste bewaren we natuurlijk voor in de gids. Volgende week meer over het zweet-bloed-en-tranen schrijfproces…

ONBEGRIJPELIJK TOLSYSTEEM IN PORTUGAL

Op dit moment zitten we ruim 2500 kilometer van huis, berekend volgens de snelste verbinding. In werkelijkheid hebben we in de afgelopen vier weken ruim 3500 km gereden, waarvan meer dan 2000 kilometer over Portugese wegen.

Portugese wegen: de vullingen rammelen soms uit je kiezen

Intussen hebben we alle soorten wegen wel gehad. Keurige asfaltwegen, wegen met veel reparaties erin, wegen met kuilen en gaten of diepliggende putten (voor elke huis twee), asfaltwegen met een wasbordprofiel en dat vele kilometers lang (om gek van te worden) en binnenwegen die geheel uit vierkante klinkertjes blijken te bestaan. Hoe dan ook, regelmatig rammelen de vullingen uit je kiezen en vliegen de borden of pannetjes je om de oren bij het openen van een kastje… Maar ja dat is Portugal, dus daar mogen we niet over klagen. Er staat een ongekende vriendelijkheid van Portugezen tegenover, tot nu toe de aardigste mensen die we in Europa hebben ontmoet. En een heerlijk laag prijsniveau. Zo maar een voorbeeld: in een toeristisch stadje drinken we twee koppen koffie op een terras, met elk een pastel de nata erbij. We moeten € 2,65 afrekenen. We eten regelmatig verse vis met alles erop en eraan, en zijn steevast minder dan € 35 kwijt.

landschap-langs-tolweg

Twee soorten Tolwegen

Over één ding willen we ons wel beklagen: over de tolwegen. Daarvan blijken er twee soorten te bestaan. Een tolweg waarvoor je wel moet betalen, maar waar de betaalautomaat structureel ons VISA-kaartje weigert. En een tolweg waarvoor je niet hoeft te betalen. Die is gebouwd met miljarden subsidie uit het Europese Structuurfonds. Hij staat op soms tientallen meters hoge pilaren, waardoor je grandioos over het omliggende landschap kunt uitkijken. En er rijden gemiddeld zo’n 500 auto’s per uur overheen, namelijk Portugese zakenmensen, die flink tol betalen, toeristen die geen tol betalen en toeristen die een kraskaartje hebben gekocht bij een of ander servicepunt en dus wel tol betalen, omdat dat in informatie van de ANWB staat. Dat laatste hebben we nagekeken en inderdaad, er staat dat je een verbaal thuis krijgt als je niet betaalt.

Leuk bedacht, maar waar staan die servicepunten?

Dus zapten we even door naar een link van de Portugese tolautoriteit en daar staat inderdaad enige uitleg. Je kunt een EasyToll abonnement afsluiten op vier punten aan de grens met Portugal. Als je die mist kan je kraskaartjes kopen bij de servicepunten langs de tolwegen.
Tja, leuk bedacht, maar waar staan die servicepunten ergens? Geen informatie te vinden. En wij hebben ze niet gezien, evenmin als het kantoor waar je een abonnement kunt afsluiten. Dus…?
Wij rijden vrolijk rond en nemen af en toe per ongeluk een stukje schitterende tolweg. Bij het zien van de batterijen camera’s boven de weg weten we al gauw dat we fout zitten. Maar ja, wat doe je eraan? Doorrijden dus! Vooral nadat een juriste, die we onderweg tegenkwamen, ons vertelde dat Nederland en Portugal geen verdrag hebben om kentekengegevens uit te wisselen, omdat Portugal niet aan onze strenge privacyregels kan voldoen. Bovendien is er geen verdrag om elkaars boetes te innen. Leve Europa!

Een Belgische camperaar meldde ons nog dat hem op een servicekantoor werd verteld dat buitenlanders geen tol hoeven te betalen…
(Voor meer Indianenverhalen, of voor echte ervaringen houden we ons zeer aanbevolen.

Blijft het punt dat we door Portugal rondrijden met een vaag geïrriteerd en ook ongerust gevoel. Wel met ons aller geld geweldige snelwegen bouwen (het is ze overigens gegund) en er dan zo’n hypermodern tolsysteem aanhangen dat geen enkele buitenlander begrijpt hoe het echt werkt, of hij wel of niet moet betalen en waar…

Naar Portugal met onze Ford

Op de nostalgische tour door Frankrijk

Na een wekenlange zoektocht naar informatie over het risico van ‘pissende’ verstuivers en na overleg met onze dealer, zijn we toch maar goedgemutst naar Portugal vertrokken. Onze zeer welwillende dealer praatte ons bij over de risico’s en over de ins and outs van controle en eventuele vervanging. Onze conclusie was dat het risico bij ons redelijk beperkt moet zijn, omdat we al jaren achtereen in het onderhoud precies hebben laten doen wat Ford voorschrijft. En bovendien staat onze camper in de winter altijd volgetankt in een verwarmde opslag. Dus wat kan ons gebeuren? Trouwens, hoeveel procent van de campers op Ford is eigenlijk getroffen door de verstuiver-ziekte? Eén procent? Tien procent? Ook de NKC kan ons geen antwoord geven op die vraag. Dus bedenken we dat wij vast bij die 90 of 99% horen die niet getroffen worden.
Toch denken we onderweg steeds dat we vreemde geluidjes uit onze motorkap horen komen. Speelt de verbeelding ons parten?

Autenthieke kastelencamping

In de tijd dat we met onze kinderen in tenten kampeerden, bezochten we vaak kastelencampings. Niet de goedkoopste, maar altijd met een bijzondere sfeer.
Op onze route naar Noord-Spanje besloten we een extra dag in te lassen om bij te komen van een week met familiefeest en bezoek van onze dochter, schoonzoon en niet te vergeten ons nieuwe kleinkind! De bestemming was snel gevonden: een kastelencamping bij Limoges, waar we in 1994 en 1999 vakantie vierden. Een terrein zonder hagen, maar met tientallen soorten hoge bomen. De beheerder, tevens eigenaar van het kasteel Leysoisier, bleek ietsje ouder geworden, maar de herkenning was – aardig genoeg – wederzijds. Zo ook de herkenning met het terrein. Niets, maar dan ook niets veranderd!
Niet volgepakt met stacaravans, het sanitair zag er nog uit zoals ruim 20 jaar geleden, een beetje verouderd, maar wel ok. De plaatsen waren nog even scheef, dus levelers meenemen! En het restaurant… dat was nog altijd van zeer Franse kwaliteit. Monsieur Jean Verscheure, de kasteelheer, eet er elke avond zelf, dus dat kan niet missen. We aten een enorme entrecôte om te zuigen en een Cuisse de Canard Confit in een mooi sausje.. Met een frisse salade en heerlijke frietjes. Een zeer betaalbaar flesje wijn erbij… kortom, we hadden een topavond!

Terwijl dochter, kleindochter en schoonzoon in ons huis genieten van een tropische zomer (die net in het nieuws wordt aangekondigd, gaan wij op weg naar Portugal, via de noordkust van Spanje en Santiago de Compostela. De komende weken houden we onze volgers op de hoogte van onze escapades!

 

Onderweg voor een handige nieuwe CamperRoutegids