Van Plopsaland tot Omaha Beach

Onze nazomertrip naar Normandië begon bizar. Voor een tussenstop in België hadden we een camping met wifi nodig, omdat er gewerkt moest worden. De enige fatsoenlijke camping op onze route die in die wens kon voorzien lag in het dorp Adinkerke bij De Panne. Pal naast Plopsaland. Zondagmiddag: horden vrolijke families in het dorp dat was uitgegroeid tot één grote uitstalling van frietrestaurants. Eigenlijk wilden we wel stiekem even in de achtbaan, maar we konden ons beheersen.

OmahaBeachTwee weken later liepen we tussen negenduizend graven van Amerikaanse militairen bij Omaha Beach. Wat een contrast. Rijen witte kruisen naar alle kanten in het gelid. De namen van de gesneuvelden en hun rang staan netjes in elk kruis gegraveerd. Hun leeftijd niet. Als we de beelden zien in de memorial hall en in talloze films die we langs de invasiekust bekijken, dan vermoeden we dat de gemiddelde leeftijd rond de 23 – 24 jaar bedroeg. Meer dan 200.000 jonge mannen verloren hun leven in de slag om Normandië. Voor onze vrijheid, waar we in deze tijd weer zo heftig over discussiëren. We liepen er dagenlang met een brok in de keel rond. 

Nu we weer thuis zijn komen ook de mooie en leuke herinneringen boven. Vier weken waren nauwelijks genoeg om al het moois te bekijken dat Normandië vakantiegangers te bieden heeft. De komende weken, als we de selecties maken voor onze volgende camperroutegids, zullen we op deze plek af en toe een smaakmakertje publiceren.