ONBEGRIJPELIJK TOLSYSTEEM IN PORTUGAL

Op dit moment zitten we ruim 2500 kilometer van huis, berekend volgens de snelste verbinding. In werkelijkheid hebben we in de afgelopen vier weken ruim 3500 km gereden, waarvan meer dan 2000 kilometer over Portugese wegen.

Portugese wegen: de vullingen rammelen soms uit je kiezen

Intussen hebben we alle soorten wegen wel gehad. Keurige asfaltwegen, wegen met veel reparaties erin, wegen met kuilen en gaten of diepliggende putten (voor elke huis twee), asfaltwegen met een wasbordprofiel en dat vele kilometers lang (om gek van te worden) en binnenwegen die geheel uit vierkante klinkertjes blijken te bestaan. Hoe dan ook, regelmatig rammelen de vullingen uit je kiezen en vliegen de borden of pannetjes je om de oren bij het openen van een kastje… Maar ja dat is Portugal, dus daar mogen we niet over klagen. Er staat een ongekende vriendelijkheid van Portugezen tegenover, tot nu toe de aardigste mensen die we in Europa hebben ontmoet. En een heerlijk laag prijsniveau. Zo maar een voorbeeld: in een toeristisch stadje drinken we twee koppen koffie op een terras, met elk een pastel de nata erbij. We moeten € 2,65 afrekenen. We eten regelmatig verse vis met alles erop en eraan, en zijn steevast minder dan € 35 kwijt.

landschap-langs-tolweg

Twee soorten Tolwegen

Over één ding willen we ons wel beklagen: over de tolwegen. Daarvan blijken er twee soorten te bestaan. Een tolweg waarvoor je wel moet betalen, maar waar de betaalautomaat structureel ons VISA-kaartje weigert. En een tolweg waarvoor je niet hoeft te betalen. Die is gebouwd met miljarden subsidie uit het Europese Structuurfonds. Hij staat op soms tientallen meters hoge pilaren, waardoor je grandioos over het omliggende landschap kunt uitkijken. En er rijden gemiddeld zo’n 500 auto’s per uur overheen, namelijk Portugese zakenmensen, die flink tol betalen, toeristen die geen tol betalen en toeristen die een kraskaartje hebben gekocht bij een of ander servicepunt en dus wel tol betalen, omdat dat in informatie van de ANWB staat. Dat laatste hebben we nagekeken en inderdaad, er staat dat je een verbaal thuis krijgt als je niet betaalt.

Leuk bedacht, maar waar staan die servicepunten?

Dus zapten we even door naar een link van de Portugese tolautoriteit en daar staat inderdaad enige uitleg. Je kunt een EasyToll abonnement afsluiten op vier punten aan de grens met Portugal. Als je die mist kan je kraskaartjes kopen bij de servicepunten langs de tolwegen.
Tja, leuk bedacht, maar waar staan die servicepunten ergens? Geen informatie te vinden. En wij hebben ze niet gezien, evenmin als het kantoor waar je een abonnement kunt afsluiten. Dus…?
Wij rijden vrolijk rond en nemen af en toe per ongeluk een stukje schitterende tolweg. Bij het zien van de batterijen camera’s boven de weg weten we al gauw dat we fout zitten. Maar ja, wat doe je eraan? Doorrijden dus! Vooral nadat een juriste, die we onderweg tegenkwamen, ons vertelde dat Nederland en Portugal geen verdrag hebben om kentekengegevens uit te wisselen, omdat Portugal niet aan onze strenge privacyregels kan voldoen. Bovendien is er geen verdrag om elkaars boetes te innen. Leve Europa!

Een Belgische camperaar meldde ons nog dat hem op een servicekantoor werd verteld dat buitenlanders geen tol hoeven te betalen…
(Voor meer Indianenverhalen, of voor echte ervaringen houden we ons zeer aanbevolen.

Blijft het punt dat we door Portugal rondrijden met een vaag geïrriteerd en ook ongerust gevoel. Wel met ons aller geld geweldige snelwegen bouwen (het is ze overigens gegund) en er dan zo’n hypermodern tolsysteem aanhangen dat geen enkele buitenlander begrijpt hoe het echt werkt, of hij wel of niet moet betalen en waar…